HOME

PROSZÓW
Kościół p.w. Św. Rocha

PRZED I W TRAKCIE RENOWACJI
PO RENOWACJI

MAPKA

Kościół p.w. Św. Rocha w Proszowie

Lokalizacja zabytku: Proszów
Województwo: wielkopolskie
Powiat: kępiński
Gmina: Rychtal
Dokładna lokalizacja zabytku: Proszów, 63-630 Rychtal

Kościół wzmiankowany był już 1251 roku. Obecny zbudowany został Kościół 1717 roku, Kościół odnowiony 1920 1 1981 roku.
Kościół p.w. św. Rocha w Proszowie usytuowany jest przy północnej stronie drogi Krzyżowniki – Woskownice Duże, na małym wzgórku użytkowanym jako cmentarz parafialny, otoczony drewnianym płotem z bramą znajdującą się od zachodu. Orientowany, wykonany z drewna w konstrukcji wieńcowej z pionowym szalowaniem.
Korpus nawowy założony jest na planie zbliżonym do kwadratu. W nawie i prezbiterium sklepienie pozorne deskowe o przekroju spłaszczonej kolebki. Więźba dachowa wieszarowa, dwujętkowa. Dach kryty gontem, sygnaturka blacha. Więźba o konstrukcji słupowo-ryglowej wzmocniona jest krzyżami św. Andrzeja. Bryła rozczłonkowana, składająca się z korpusu nawowego i dostawionego od wschodu niższego prezbiterium zamkniętego wielobocznie, od zachodu wtopiona w połacie dachu czteroboczna wieża o konstrukcji słupowej, od południa niska kruchta. W elewacji północnej w miejscu zetknięcia korpusu nawowego i prezbiterium ganek prowadzący na lożę kolatorską znajdującą się na piętrze, nad zakrystią (obecnie nieużywana). Korpus nawowy przykryty dachem dwuspadowym, prezbiterium pięciospadowym, kruchta od południa dwuspadowym, wieża kopułą żebrową.
Do najważniejszych obiektów wyposażenia zalicza się: polichromię na sklepieniach i ścianach pochodzące z XVIII i XIX w.; ołtarz główny z XVIII w.; ołtarz boczny fundowany w 1665 r. przez dziedziców z Sadogóry z obrazem "Stella Maris" i fundatorami; ołtarza boczny z 1776 r. fundacji Joachima Chocimierskiego z Roszkowa, kanonika opolskiego i proboszcza w Krzyżownicach i Michalicach z późnobarokowymi obrazami Świętej Rodziny i św. Barbary; ambona z XVIII w.; prospekt i konfesjonał z XVIII w.; ława kolatorska z obrazami świętych w zapleckach: Joachima, Zygmunta, Jana Chrzciciela i Bernarda; rzeźby: św. Barbary i św. Wolfganga z 1514 r., późnogotycka rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego z pocz. XVI w.; cztery krucyfiksy barokowe; lichtarz na paschał z ornamentami ornamentami stylu regencji z 2 ćw. XVIII w.; dwa lichtarze cynowe z XVIII w.

Bibliografia:
1.Karty Inwentaryzacyjne, UOZ w Kaliszu
2.Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. V Województwo poznańskie, Z. 7, Warszawa 1958

foot